Parku Arkeologjik i Shkodrës shtrihet në një sipërfaqe prej rreth 70 hektarësh dhe përbën një nga zonat më të rëndësishme historike dhe arkeologjike të qytetit. Kalaja e Rozafës, objekti më i shquar i parkut, mbulon 3.6 hektarë dhe ka një perimetër muresh prej 881 metrash. E vendosur mbi një kodër shkëmbore ndërmjet lumenjve Drin dhe Buna, ajo dominon hyrjen juglindore të qytetit dhe ofron një pamje panoramike të jashtëzakonshme.

Historia e Kalasë së Rozafës është e pasur dhe shumë-fazëshe. Gjurmët më të hershme, ndërtuar me blloqe poligonalë, ruhen pranë hyrjes kryesore dhe datojnë nga shekulli IV p.e.s. Gjatë shekullit II p.e.s., nën sundimin e mbretit ilir Genti, Shkodra u shndërrua në një qendër të fortifikuar strategjike, siç e përshkruante historiani romak Tit Livi. Emri Rozafa duket se u mor gjatë mesjetës, rreth shekullit V-VI.

Kalaja ruan objekte të rëndësishme historike si Barbakanin e shekullit XV, Kishën e Shën Stefanit të shekullit XIII, e cila pas pushtimit osman u transformua në xhami, dhe Kapitenerinë Veneciane, që sot funksionon si Muzeu i Kështjellës. Pas braktisjes së saj nga administrata e qytetit në vitin 1865, në vitin 2010 zona arkeologjike u rivlerësua dhe u ndanë dy zona, A dhe B, sipas rëndësisë historike dhe kulturore.

Sot, Kalaja e Rozafës dhe Parku Arkeologjik i Shkodrës ofrojnë një eksperiencë unike historike dhe kulturore, duke lidhur të kaluarën ilire, mesjetare dhe periudhën veneciane me trashëgiminë e qytetit dhe duke ofruar vizitorëve mundësinë për të ndjerë frymën e historisë së Shkodrës.