Në afërsi të qytetit të Vlorës, mbi një kodër me lartësi rreth 380 metra, ngrihet Kalaja e Kaninës, një nga monumentet më të rëndësishme të trashëgimisë kulturore shqiptare. Pozicioni i saj strategjik i ofron një pamje mbizotëruese mbi Gjirin e Vlorës, lumin e Shushicës dhe rrugët tregtare që lidhnin jugun me brendësinë e vendit.
Fortifikimi ka origjinë ilire (shek. IV–III p.e.s.) dhe gjatë shekujve ka njohur rindërtime e përshtatje nga bizantinët, anzhuinët, venedikasit dhe më pas osmanët. Në mesjetë, Kanina ishte një qendër e rëndësishme politike dhe ushtarake. Në shekullin XV ajo lidhet me figurën e princit shqiptar Gjergj Arianiti, një nga aleatët më të afërt të Skënderbeut, duke u shndërruar në një pikë kyçe të rezistencës ndaj pushtimit osman.
Kalaja shtrihet në një sipërfaqe prej rreth 3,6 hektarësh. Ajo përfshin mure mbrojtëse me gjatësi rreth 1 kilometër, të përforcuara me kulla poligonale e katrore, si dhe porta monumentale që kontrollonin hyrjet kryesore. Brenda saj ruhen gjurmë banesash, depozitash, cistërnash uji dhe rrënoja të objekteve të tjera që dëshmojnë jetën e organizuar të komuniteteve që banonin në këtë qendër për shumë shekuj.